Ρώσοι βουλευτές έχουν καταθέσει νομοσχέδιο στο κοινοβούλιο, η έγκριση του οποίο θα έδινε στον Βλάντιμιρ Πούτιν εφ’ όρου ζωής ασυλία από ποινικές διώξεις αν και όποτε αποφασίσει να αποχωρήσει από την προεδρία.

Το νομοσχέδιο θα έδινε σε κάθε πρώην πρόεδρο ασυλία από ποινική δίωξη για οποιοδήποτε έγκλημα διαπράχθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του Προκειμένου να γίνει άρση της, θα απαιτούνταν μια ισχυρή βουλευτική πλειοψηφία. Αυτή τη στιγμή, οι πρώην πρόεδροι προστατεύονται μόνο από τη δίωξη για πράξεις που έλαβαν χώρα στο διάστημα της θητείας τους.

«Βροχή» από νομοσχέδια
Πρόκειται για το δεύτερο νομοσχέδιο που κατατίθεται αυτή την εβδομάδα και το οποίο προβλέπει ειδικά προνόμια για τους πρώην προέδρους. Το γεγονός είχε οδηγήσει σε φήμες ότι ο 68χρονος Πούτιν προετοιμάζεται για τη σύνταξη, οι οποίες όμως διαψεύστηκαν. Το Σάββατο, προώθησε νομοθεσία που θα έδινε σε κάθε πρώην πρόεδρο μια μόνιμη έδρα γερουσιαστή στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Ρωσίας, μια θέση η οποία επίσης παρέχει ασυλία από ποινικές διώξεις.

Τα νομοσχέδια έρχονται μετά την υιοθέτηση από τη Ρωσία συνταγματικών τροποποιήσεων που «επανακαθορίζουν» τα όρια της θητείας του Πούτιν, δίνοντας του το δικαίωμα να επιδιώξει την επανεκλογή του δύο φορές ακόμη και να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 2036, όταν θα είναι πλέον 84 ετών. Ο Πούτιν έχει διοικήσει τη χώρα, κυρίως από τη θέση του προέδρου, από το 2000.

Τι σχεδιάζει ο Πούτιν;

Οι πολιτικοί αναλυτές έχουν καταλήξει σε διαφορετικές ερμηνείες των σχεδίων του Πούτιν. Αν και έχει δημιουργήσει δίαυλο μέσω της οποίας μπορεί να παραμείνει στην εξουσία για πολλά χρόνια ακόμη, είναι πιθανό ότι απλώς δεν ήθελε να φανεί ανίσχυρος, καθώς θα αναγκαζόταν να αποχωρήσει εξαιτίας των συνταγματικών ορίων το 2024. Σε μεγάλο βαθμό εργάζεται από το σπίτι στη διάρκεια της πανδημίας, κάνοντας συναντήσεις σε ένα καταφύγιο χωρίς παράθυρα και εμφανιζόμενος σπάνια σε δημόσιους χώρους.

Η προεδρική ασυλία έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην πολιτική σταδιοδρομία του Πούτιν. Μία από τις πρώτες του κινήσεις ως πρόεδρος ήταν να εκδώσει διάταγμα μέσω του οποίου παραχωρούσε ασυλία από ποινικές διώξεις, ανακρίσεις και έρευνες της ιδιοκτησίας του στον Μπόρις Γέλτσιν.

Η απόφαση είχε ερμηνευθεί από ορισμένους ως κίνητρο για τον Γέλτσιν – ο οποίος ήταν τότε εγκλωβισμένος σε μια ελβετική έρευνα που σχετιζόταν με την έκδοση πιστωτικών καρτών προς την οικογένειά του – να υποχωρήσει και να χρίσει ως διάδοχό του τον Πούτιν. Στα απομνημονεύματά του, ο Γέλτσιν αρνήθηκε ότι είχε έρθει στην οποιαδήποτε συμφωνία με τον Πούτιν. Το ρωσικό κοινοβούλιο υπερψήφισε νομοθεσία για την προεδρική ασυλία το 2001.

Πηγή: www.theguardian.com

Πηγή: parapolitika.gr