Οι τρεις (μεγάλοι) μνηστήρες του Ερρίκος Ντυνάν

-Σχεδόν όλα είναι έτοιμα για να εκκινήσει η Τράπεζα Πειραιώς τη διαδικασία πώλησης του νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν. Στο παρασκήνιο έχουν διαμορφωθεί (ήδη) οι στρατοί που θα θελήσουν να «χτυπήσουν» το συγκεκριμένο asset. Με βάση όσα φτάνουν στ’ αυτιά μου, ζωηρό ενδιαφέρον δείχνει το CVC, το αμερικανικό fund Farallon Capital που είχε εξαγοράσει τα δάνεια της Euromedica του Λιακουνάκου και ο όμιλος του Ιατρικού με τη γερμανική Asklepios Kliniken GmbH που ξόδεψε περί τα 130 εκατ. ευρώ για να γίνει εταίρος της οικογενείας Αποστολοπούλου. Υπάρχουν και κάτι μικρότεροι που δεν αξίζει καν να γίνει μνεία στο όνομά τους. Πάντως στην περίπτωση του Ντυνάν, έχω την αίσθηση ότι εκτός από την Τράπεζα Πειραιώς, θα έχει περιφερειακά λόγο (αν όχι ρόλο) και η κυβέρνηση.

Περικοπές στην Espresso του Φιλιππάκη
-Σε απομακρύνσεις εργαζομένων πληροφορούμαι ότι προχώρησε τις προηγούμενες μέρες ο εκδότης Ιωάννης Φιλιππάκης, που εκτός από τις υπέρογκες οφειλές σε δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, πλέον έχει να αντιμετωπίσει και την εκρηκτική αύξηση στην τιμή του χαρτιού. Με δεδομένο ότι έχει μείνει σε μια άλλη εποχή, όσον αφορά το διαδίκτυο, η μείωση των ανελαστικών δαπανών, φαντάζει σχεδόν μονόδρομος. Κάπως έτσι ξεκίνησαν οι περικοπές στην εφημερίδα που διευθύνει ο… Πούλος.

Ο άτυπος σύμβουλος του Κικίλια
-Τι μαθαίνει κανείς όταν ψάχνει στα σοκάκια της Αριστοτέλους. Ότι ένας από τους ανθρώπους που εμπιστεύονταν τυφλά ο υπουργός Κικίλιας επί της θητείας του στο Υγείας, ήταν ο τέως υφυπουργός Εξωτερικών και προσωπικός φίλος του Σαμαρά, Κώστας Βλάσης. Προφανώς τον εμπιστεύονταν ως γιατρό, γιατί δυσκολεύομαι να βρω άλλο λόγο, για να συνομιλεί κανείς με τον Βλάση. Εκτός κι αν δεν έχει (πολύ) δουλειά.

! Αληθεύει ότι επί ΣΥΡΙΖΑ δίνονταν κάτι απευθείας αναθέσεις σε εταιρεία του δημοσκόπου Ντίνου Ρουντζούνη; Όχι τίποτα άλλο, αυτό κυκλοφορεί και μάλιστα έντονα εσχάτως στην πιάτσα

Τρομάζουν οι μπλε κάδοι
-Αυξημένη κινητικότητα παρατηρείται το τελευταίο χρονικό διάστημα σε σχέση με την ανακύκλωση. Εκτός από την Coca Cola του Δαυίδ, που ξεκίνησε, προφανώς για τα μάτια του κόσμου τα κοινωνικά της, χθες όπως έμαθα πέρασαν το κατώφλι του υπουργού Σκρέκα, τα παιδιά που χειρίζονται το project των μπλε κάδων. Προφανώς δεν πήγαν να δουν πως έχει την υγεία του ο υπουργός Ενέργειας, αλλά για να συζητήσουν τα πολλά ανοικτά ζητήματα που αντιμετωπίζει η συγκεκριμένη εταιρεία που έχουν οδηγήσει σε πραγματικό αδιέξοδο του Δήμους.

!Μου λένε ότι ένας πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ της παλιάς εποχής αύξησε πολύ τον λογαριασμό της κινητής τηλεφωνίας του με τους πολλούς που έπαιρνε για να τους πει ότι δέχεται πιέσεις για να κατέβει υποψήφιος. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες που λέγαμε παλιά στην δημοσιογραφική πιάτσα.

Ιστορίες παπανδρεϊκής τρέλας
-Όπως σας υποσχέθηκα συνεχίζονται τα επεισόδια του ΓΑΠ. Η στήλη πιστή στη δέσμευσής της, θα έχει κάθε μέρα μια μικρή αναφορά και κάθε Σάββατο (weekend edition) μια ωραία παπανδρεϊκή ιστορία. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Μία άγνωστη, κωμικοτραγική ιστορία με πρωταγωνιστές τον Γιώργο Παπανδρέου και την Μαντλίν Ολμπράιτ, όταν αμφότεροι ήταν υπουργοί Εξωτερικών, αποκαλύπτει ο πρέσβης Βασίλης Κασκαρέλης. Πρόκειται για μία μεταξύ τους συνάντηση, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής ΝΑΤΟ-ΕΕ, στις 14 Δεκεμβρίου 2000, στην οποία κυρίαρχο θέμα ήταν η Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (ESDP).

-Ο πρέσβης Βασίλης Κασκαρέλης, μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ την περίοδο 2000-2004 περιγράφει στο βιβλίο «Η τέλεια καταιγίδα» (Εκδόσεις Μεταίχμιο) το παρασκήνιο εκείνης της Συνόδου και το «Βήμα» δημοσίευσε τα επίμαχα αποσπάσματα. Όπως λέει ο ίδιος: «Μέχρι τη Σύνοδο όλοι είχαν στραφεί κατά της Τουρκίας, καθώς στην πρώτη αυτή φάση δεν είχαν εκδηλωθεί οι ελληνικές θέσεις για τον απλό λόγο ότι δεν υπήρχαν. Παρά τις συνεχείς οχλήσεις μου, κανείς στην Αθήνα δεν είχε ασχοληθεί με το θέμα που φάνταζε ακόμη απόμακρο, δυσνόητο και ως εκ τούτου “κράτα το μακριά”». Ο τότε υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου έφτασε με τους συνεργάτες του στην έδρα του ΝΑΤΟ και ο Κασκαρέλης ξεκίνησε ως είθισται την ενημέρωση.

-«Κράτησε 10 λεπτά περίπου. Αντιλήφθηκα ότι τόσο ο υπουργός όσο και οι εξ Αθηνών συνοδοί του είχαν εικόνα διάφορων θεμάτων εκτός από το κρίσιμο του ESDP», αφηγείται. Στη συνέχεια οι υπουργοί Εξωτερικών, συνοδευόμενοι από τον μόνιμο αντιπρόσωπο και πέντε μέλη των αντιπροσωπειών τους πήγαν στην αίθουσα 1 που σύντομα θα μετατρεπόταν σε «αρένα ρωμαϊκού σταδίου». Ξεκίνησαν οι προσυνεννοήσεις σε «ένα πανδαιμόνιο παρόμοιο με τις αίθουσες των χρηματιστηρίων πριν από την έναρξη της συνεδρίασης. Η ελληνική αντιπροσωπεία κρατούσε πολύ χαμηλούς τόνους λόγω έλλειψης γραμμής και παρά τις προσπάθειές μου για τη δημιουργία του αναγκαίου κλίματος συναγερμού, ο Γιώργος Παπανδρέου παραμένει ήρεμος».

-Από την αρχή της συνεδρίασης γίνεται φανερό ότι η Τουρκία επιθυμεί την πλήρη συμμετοχή της στο ESDP με στόχο να αποκτήσει καθοριστικό ρόλο στα της ΕΕ αποκλείοντας την Κύπρο από τα νατοϊκά δρώμενα, θέση που αντιστρατεύεται τα ζωτικά συμφέροντα του συνόλου των ευρωπαϊκών δυνάμεων και των ΗΠΑ. Η συνεδρίαση διακόπηκε αρκετές φορές για παρασκηνιακές διαβουλεύσεις. Το απόγευμα, ο Αμερικανός ομόλογος του Κασκαρέλη, Σάντι Βέρσμποου ζήτησε διμερή συνάντηση της αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών, Μαντλίν Ολμπράιτ και του κ. Παπανδρέου.

-«Καθίσαμε απέναντί τους και μετά τα πρώτα τυπικά ο Γιώργος Παπανδρέου άρχισε να κάνει μια ενημέρωση για το πρόσφατο ταξίδι του στη Μέση Ανατολή, αναλύοντας το Παλαιστινιακό. Δεδομένου ότι καθόμουν δίπλα του, του ψιθυρίζω στα ελληνικά να αλλάξει αμέσως θέμα και να μπει στην ουσία του ESDP. Ήλπιζα, ακόμα, ότι κάτι διπλωματικές γενικότητες θα έβρισκε να πει για να δώσει την εντύπωση ότι η κυβέρνηση παρακολουθεί το θέμα και περιμένει τους Αμερικανούς να ανοίξουν περαιτέρω τα χαρτιά τους σε σημεία άμεσου ενδιαφέροντός μας. Ο υπουργός όμως, με την παροιμιώδη ψυχραιμία και την τάση του για αποστασιοποίηση από την ενοχλητική πραγματικότητα, συνέχισε ακάθεκτος στην ανάλυσή του της παλαιστινιακής κατάστασης».

Στην αρχή, η Ολμπράιτ δεν αντέδρασε, για λόγους ευγενείας και διπλωματικού τακτ, αλλά σύντομα άρχισε να δείχνει τη δυσφορία της. «Ύστερα από άλλα πέντε λεπτά ανάλυσης της ψυχολογίας των καταπιεσμένων Παλαιστινίων και ενώ στην Αίθουσα 1 γινόταν πανδαιμόνιο, η αμερικανίδα υπουργός τον έκοψε απότομα λέγοντας «όλα αυτά είναι καλά αλλά ας μπούμε στο θέμα» και τον ρώτησε για τις εντυπώσεις του από την εξέλιξη της συζήτησης στην Αίθουσα 1 και για τις ελληνικές θέσεις στο φλέγον θέμα της Συνόδου. Η αντίδρασή του μας άφησε όλους άφωνους. Την ευχαρίστησε για την ενδιαφέρουσα ανταλλαγή απόψεων (που δεν υπήρξε), σηκώθηκε, πήγε στην απέναντι πλευρά του τραπεζιού, τη χαιρέτησε ευγενέστατα και της είπε ότι ο μόνιμος αντιπρόσωπος, δηλαδή εγώ, θα συζητήσει το θέμα με τους συμβούλους της γιατί ο ίδιος είχε μία επείγουσα συνάντηση (που δεν είχε). Έμειναν εμβρόντητοι», αφηγείται ο κ. Κασκαρέλης, που έμεινε πίσω για να μπαλώσει την κατάσταση.

-Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε την επόμενη ημέρα. Η Ολμπράιτ, έπειτα από 36 ώρες συνεδριάσεων και βλέποντας ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί συμφωνία μέσα στην αίθουσα, πρότεινε να συνεχιστεί η συζήτηση στο δείπνο εργασίας των ΥΠΕΞ. Ο κ. Παπανδρέου είπε στον κ. Κασκαρέλη ότι μετά τη συνεδρίαση του Μόνιμου Κοινού Συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας θα φύγει για την Αθήνα, γιατί την επόμενη ημέρα πετούσε για την Ινδία και δεν μπορούσε να μετάσχει στο νατο-ευρωπαϊκό δείπνο.

-«Με κάθε ευγένεια, αλλά σε έντονο ύφος, του εξήγησα ότι το δείπνο είναι μόνο για υπουργούς, είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που δεν επιτρέπεται η αντικατάστασή τους από τον μόνιμο αντιπρόσωπο και ότι δεν μπορεί να αναχωρήσει γιατί η θέση της Ελλάδας θα μείνει κενή με ένα εξαιρετικής σημασίας ανοικτό θέμα πάνω στο τραπέζι. Προβληματίστηκε για λίγο και τελικά μου ανακοινώνει ότι θα αποχωρήσει. Επιμένω, επιμένει και η λύση που μου προτείνει με αφήνει άναυδο, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο.

-«Θα τηλεφωνήσω στην Αθήνα να έρθει αμέσως ο υφυπουργός για τον Απόδημο Ελληνισμό Γρηγόρης Νιώτης, ώστε να μη μείνει η καρέκλα άδεια και εσείς θα παραμείνετε έξω από την αίθουσα για να του πείτε τι πρέπει να πει αν παραστεί ανάγκη». Ο Νιώτης έφθασε λίγο πριν από την έναρξη του δείπνου «αγχωμένος, χωρίς να καταλαβαίνει περί τίνος πρόκειται, κάθισε στην καρέκλα με εμένα έξω από την πόρτα για να προσφέρω πρώτες βοήθειες, κάτι που δεν χρειάστηκε γιατί ο εκπρόσωπός μας δεν πήρε τον λόγο, ούτε αντέδρασε στα λεγόμενα των άλλων».

Πηγή: parapolitika.gr