Πώς η πιθανή αποχώρηση Νετανιάχου από την πρωθυπουργία ενεργοποιεί το ενδιαφέρον Αθήνας και Άγκυρας για τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο

Οι πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ επιταχύνονται με μία πιθανή αποχώρηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου από την πρωθυπουργία και την προαναγγελία σχηματισμού κυβέρνησης από τον ηγέτη του ριζοσπαστικού κόμματος Yamina, Ναφτάλι Μπένετ, τον ηγέτη της ισραηλινής αντιπολίτευσης, κεντρώο, Γιαΐρ Λαπίντ και άλλα κόμματα, συμπεριλαμβανομένων του Γισραέλ Μπεϊτέινου, του Αβιγκντόρ Λίμπερμαν και του Μπλε Λευκού, του Μπένι Γκαντζ.

Η ημερομηνία κατά την οποία θα κριθεί αν στο Ισραήλ θα προκύψει νέα κυβέρνηση από συνασπισμό των κομμάτων της αντιπολίτευσης που θα συγκεντρώσει πλειοψηφία στην Κνεσέτ των 120 εδρών είναι η Τετάρτη.  Σε διαφορετική περίπτωση το Ισραήλ θα πρέπει να προχωρήσει σε νέες εκλογές μέσα στον Ιούνιο.

j5gtwk4z-1358758552
Προεκλογική αφίσα με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου σε δρόμο του Ισραήλ.

Και τα δύο ενδεχόμενα δεν αφήνουν αδιάφορη την Αθήνα καθώς τα συμφέροντα της Ελλάδας είναι άμεσα συνδεδεμένα με το Ισραήλ, τόσο σε επίπεδο πολυμερούς συνεργασίας όσο και σε διμερές επίπεδο. Ένα από τα πλέον σημαντικά projects είναι ο αγωγός EastMed μήκους πάνω από 1900 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 1300 υποθαλάσσια και 600 χερσαία, ο οποίος αποτελεί έργο το οποίο ενδιαφέρει την Ελλάδα, την οποία διατρέχει για να φτάσει στην Ιταλία, όπως επίσης και την Τουρκία και τη Ρωσία, τις οποίες παρακάμπτει. Η σημασία του συγκεκριμένου αγωγού είναι κεφαλαιώδης και για την ενεργειακή αυτονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς μία πιθανή ολοκλήρωσή του αναμένεται να καλύψει το 10% των αναγκών φυσικού αερίου της Ένωσης. Η κατασκευή του συγκεκριμένου αγωγού που ξεκινάει από το Ισραήλ συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας, με την Τουρκία να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, προκαλώντας τεχνητή ένταση.

Ισραήλ και Ελλάδα έχουν ευρύτερη συνεργασία σε θέματα οικονομίας, ανάπτυξης, άμυνας και ασφάλειας με αποτέλεσμα η Αθήνα να επιζητά τη σταθερότητα στο Ισραήλ, μένοντας παράλληλα πιστή στην κοινή γραμμή σε μία σειρά ζητημάτων κοινού ενδιαφέροντος. Η διαφαινόμενη αποχώρηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου από την πρωθυπουργία, όπως είναι λογικό, δημιουργεί νέες συνθήκες καθώς ο απερχόμενος πρωθυπουργός αποτελούσε συνομιλητή του εκάστοτε Έλληνα πρωθυπουργού από τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αντώνη Σαμαρά, μέχρι τον Αλέξη Τσίπρα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Εκείνο που επισημαίνουν βέβαια άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τις σχέσεις των δύο χωρών και τις ισορροπίες σε Ιερουσαλήμ και Τελ Αβίβ, η σχέση των δύο χωρών είναι ισχυρές και δεν εξαρτώνται από τις κυβερνητικές αλλαγές.

Το ενδιαφέρον την Τουρκίας

Η Άγκυρα με τη σειρά της, είχε επενδύσει στην αποχώρηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου από την πρωθυπουργία του Ισραήλ με απώτερο στόχο να διαρρήξει τις καλές σχέσεις Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, χωρίς όμως να το καταφέρει. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον το τουρκικό ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στο Ισραήλ είχε ατονήσει κάτι που είχε αποτυπωθεί στην έλλειψη δημοσιεύσεων των κρατικών μέσων ενημέρωσης, εκθέσεων, αναλύσεων και άρθρων γνώμης.

Οι εξελίξεις στο Ισραήλ ενδεχομένως να «ξυπνήσουν» το ενδιαφέρον της Άγκυρας, ειδικά αν συνυπολογιστεί ένας ακόμα παράγοντας. Η Τουρκία το τελευταίο διάστημα επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο προστάτης όλων των μουσουλμάνων, επιχειρεί να προωθήσει τη Χαμάς στη Δυτική Όχθη, να αποκτήσει ρόλο στην Ιερουσαλήμ.

Η αναθέρμανση του τουρκικού ενδιαφέροντος για όσα συμβαίνουν στο Ισραήλ εξυπηρετούν διττό στόχο για την Άγκυρα. Από τη μία την προσπάθεια διατάραξης των σχέσεων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και από την άλλη η προώθηση του ηγετικού προφίλ του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον μουσουλμανικό κόσμο.

Ενδεικτικές είναι οι δηλώσεις που είχε κάνει ο Τούρκος πρόεδρος τον Μάιο κατά τα εγκαίνια αυτοκινητόδρομου. «Όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει ότι το Ισραήλ είναι ένα κράτος-τρομοκράτης» είχε δηλώσει υποστηρίζοντας επίσης ότι «όλοι οι καταπιεσμένοι του κόσμου περιμένουν την ημέρα που η ισχυρή Τουρκία θα σηκωθεί και θα σταθεί στα πόδια της». «Την Παλαιστίνη μην την ξεχνάτε. Η Παλαιστίνη μας περιμένει. Η Παλαιστίνη μας περιμένει με όλα αυτά τα μωρά που κλαίνε», επισήμαινε τότε