*** Πριν καλά – καλά κρυώσει η καρέκλα του πρώην, πλέον, υφυπουργού Οικονομικών, Γιώργου Ζαβού, ο υπουργός του, Χρήστος Σταϊκούρας, ανέλαβε δράση. Και ξεκίνησε κύκλο διαδικτυακών, σε πρώτη φάση και ξεχωριστών επαφών με τους τέσσερις συστημικούς τραπεζίτες, οι οποίοι, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, ήταν αρμοδιότητα Ζαβού. Προφανώς και δεν είναι «κύκλος γνωριμίας», αφού γνωρίζονται και μάλιστα καλά. Απλώς, γίνεται μια πρώτη προσπάθεια αποκατάστασης σχέσεων με το υπουργείο Οικονομικών, καθώς οι κωδικοί επικοινωνίας του κ. Ζαβού με τους περισσότερους του χώρου δεν ήταν ακριβώς και οι καλύτεροι. Κυρίως, για λόγους «χημείας», αλλά και όχι μόνο.

^^^ Αυτό που διαπιστώνει κανείς, λοιπόν, παρακολουθώντας τις δυνάμεις που άρχισαν να αναδιατάσσονται, είναι πως στην πραγματικότητα, για τα θέματα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, έχει συσταθεί ένα άτυπο τριμελές συμβούλιο, υπό την προεδρία Σταϊκούρα. Σ’ αυτό, εκτός από τον ίδιο, συμμετέχουν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννης Στουρνάρας και ο οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού, Άλεξ Πατέλης. Αυτοί οι τρεις συνομιλούν μεταξύ τους σε τακτική βάση και μάλιστα με αρκετά μεγάλη ατζέντα. Που ξεκινά από τις κεφαλαιακές ενισχύσεις των τραπεζών και φτάνει ως την αντιμετώπιση πιθανών κινδύνων, περισσότερο ή λιγότερο στρατηγικών.

Θα αναρωτηθείτε: Και ο Ζαβός, δεν χωρούσε; Χωρούσε, από τη στιγμή μάλιστα που αποδεδειγμένα – έως ένα σημαντικό βάθος χρόνου – είχε την πλήρη στήριξη του Μαξίμου. Όμως, ως αρμόδιος υφυπουργός, ήθελε να έχει τον πρώτο κι ενίοτε τον αποκλειστικό λόγο. Η «μπάλα», ωστόσο, σε αυτές τις περιπτώσεις, μοιράζεται. Αλλιώς ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος της απομόνωσης, που οδηγεί σε ατραπούς εξόδου.

*** Πόσο θα κρατήσει ο κύκλος των ανατιμήσεων, που ξεκίνησε με πολύ άγριες διαθέσεις, ακόμα και σε βασικά αγαθά; Το πολύ δυο με τρεις μήνες, είναι η άποψη του Μαξίμου. Μετά η κατάσταση θα εξομαλυνθεί. Μόνο που τα δεδομένα στη διεθνή αγορά δεν διασφαλίζουν την ακρίβεια της πρόβλεψης, αλλά την παραπέμπουν περισσότερο στην κατηγορία «ευχές». Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στον πληθωρισμό της Ευρωζώνης, που σκαρφάλωσε στο 3%, για να διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Συνεπώς, το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό, αλλά διεθνές και συνεπώς δεν διαχειρίζεται με μια – δυο «μαγικές» εσωτερικές κινήσεις.

^^^ Το πρόβλημα, μάλιστα, μπορεί προσεχώς να γίνει πιο σύνθετο. Πώς; Αν, για παράδειγμα, ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη φτάσει στο 4%, τότε μην έχετε καμία αμφιβολία ότι θα αναλάβουν δράση οι Γερμανοί. Τι συνεπάγεται αυτό, μεταξύ άλλων; Ότι προγράμματα έκτακτης αγοράς ομολόγων κι άλλες τέτοιες «πολυτέλειες», κομμένες. Σ’ αυτή την περίπτωση, όμως, με την Ελλάδα εκτός επενδυτικής βαθμίδας και τις αγορές σε πτωτική πορεία, η θάλασσα προβλέπεται τρικυμιώδης ως πολύ τρικυμιώδης, όπως έλεγαν παλιά και τα δελτία καιρού.

Γι’ αυτό σας λέμε: Αυτή η ιστορία με την ακρίβεια στην αγορά, που προς το παρόν αντιμετωπίζεται ως «γρίπη», ανά πάσα στιγμή μπορεί να εξελιχθεί σε «βαριά πνευμονία». Το κακό όμως είναι πως το «φάρμακο» δεν υπάρχει, ακόμα. Μόνο κάτι «εμβόλια». Ένα πράγμα σαν τον κορονοΐό, δηλαδή.

*** Και μια κι ο λόγος έφτασε στον κορονοΐό, να σας ενημερώσουμε ότι οι πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις ότι «η χώρα δεν πρόκειται να ξανακλείσει», δεν είναι απλώς λόγια, αλλά κατασταλαγμένη απόφαση. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχουν περιθώρια για να ξανακλείσει, αφού τα διαθέσιμα προς στήριξη κεφάλαια τελειώνουν.

^^^ Άσε που έχει αρχίσει να δημιουργείται και μια οριζόντια επιδοματική κουλτούρα, που στο τέλος της ημέρας μόνο κακό θα κάνει, όπως μας λένε αρμοδίως. Την ίδια ώρα, πάντως, οι μη επιστρεπτέες προκαταβολές γίνονται και με το… νόμο μη επιστρεπτέες, στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος τους.

### Στο προσεχές μέλλον, πάντως, τέτοιες «άπλες» θα είναι απαγορευτικές. Το είπαμε: Τα «καύσιμα» τελειώνουν.