Ο Ακης Σκέρτσος ήταν δίχως αμφιβολία το πιο πολυδιαφημισμένο εξωκοινοβουλευτικό στέλεχος που εισήλθε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη -με μόνιμη βάση στο Μέγαρο Μαξίμου– μετά την εκλογική νίκη της Ν.Δ., τον Ιούλιο του 2019. Πόσα και πόσα δημοσιογραφικά κείμενα δεν γράφτηκαν εκείνη την περίοδο για να αναδειχθεί το τεχνοκρατικό προφίλ του, να γίνει ευρύτερα γνωστό το ότι κατείχε διευθυντικές θέσεις στα γραφεία του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα και του πρώην πρωθυπουργού Παναγιώτη Πικραμμένου, αλλά και να επισημανθεί η βαθιά σχέση του με τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας, που σφραγίστηκε μέσω της ανάληψης της γενικής διεύθυνσης του ΣΕΒ. «Η ανάδειξη των περγαμηνών του Σκέρτσου προκάλεσε εμφανή αμηχανία στους κόλπους του κόμματος, αφού τόση έκταση δεν δόθηκε ούτε στην ολική επαναφορά των λεγόμενων κορυφαίων της παράταξης σε κυβερνητικούς θώκους», θυμούνται χαρακτηριστικά οι καλά γνωρίζοντες τα «γαλάζια» παρασκήνια.

Ολος αυτός ο επικοινωνιακός θόρυβος γύρω από τον κεντροαριστερών-εκσυγχρονιστικών αναφορών υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ (πέραν της παραμέτρου ότι η ιδιότητα αυτή είναι της μόδας στο παρόν κυβερνητικό σχήμα με το επιχείρημα της… απόσπασης των «αρίστων» του πάλαι ποτέ αντίπαλου δέους της Ν.Δ. επί εποχής δικομματισμού) δικαιολογήθηκε πολύ σύντομα, όταν και κατέστη σαφές το ακριβές περίγραμμα των αρμοδιοτήτων του. Ο Ακης Σκέρτσος όχι μόνο θα κατείχε περίοπτη θέση στο σύστημα του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά θα ήταν εκείνος που θα συντόνιζε το κυβερνητικό έργο, καθορίζοντας επί της ουσίας το χρονοδιάγραμμα των στοχεύσεων του κάθε χαρτοφυλακίου και ελέγχοντας ξεκάθαρα τα πεπραγμένα προσώπων με ισχυρά εσωκομματικά ερείσματα, τα οποία μόλις λίγες ημέρες πριν είχαν κερδίσει εμφατικά μια κοινοβουλευτική έδρα.

Η παράμετρος αυτή, μάλιστα, δηλαδή της επιτήρησης των εν λόγω παραγόντων της κυβέρνησης από έναν τεχνοκράτη χωρίς αναφορές στην πρώτη γραμμή του εγχώριου πολιτικού γίγνεσθαι, προκάλεσε ουκ ολίγα ερωτηματικά στις τάξεις του στελεχικού δυναμικού της Ν.Δ., ωστόσο τότε άπαντες (και δη οι κυβερνώντες) συσπειρώθηκαν γύρω από την ανάγκη να προωθηθούν οι κεντρικές επιδιώξεις του πρωθυπουργικού μοντέλου, καθώς και να αναδειχθεί κλίμα εμπιστοσύνης ενόψει των κρίσιμων διακυβευμάτων.

ΟΙ ΜΠΛΕ ΦΑΚΕΛΟΙ

Στο πλαίσιο αυτό της οργάνωσης της κυβέρνησης στα τεχνοκρατικά πρότυπα που εισηγείτο ο κ. Σκέρτσος, αλλά και προκειμένου να υπάρξει κεντρική διαχείριση της δράσης των υπουργών και των υφυπουργών, ο ίδιος παρουσίασε από το πρώτο κιόλας Yπουργικό Συμβούλιο το σύστημα… «ΜΑΖΙ», το οποίο επιστράτευσε γι’ αυτούς τους δύο βασικούς σκοπούς. Μάλιστα, το λανσάρισμα αυτού του δυσνόητου για τους περισσότερους μηχανισμού παρακολούθησης του κυβερνητικού έργου συνοδεύτηκε από τις κατάλληλες διαρροές στα ΜΜΕ, για να τονιστεί το… μεγαλείο του εγχειρήματος. Οπως προέβλεπε το σχέδιο, ο κάθε υπουργός προμηθεύτηκε τότε έναν μπλε φάκελο, στον οποίο περιγράφονταν οι προτεραιότητες και οι στοχεύσεις του χαρτοφυλακίου του σε έναν χρονικό ορίζοντα έξι μηνών. Το ποσοστό ολοκλήρωσης της κάθε εκκρεμότητας θα ήταν ο δείκτης αποτελεσματικότητας των κυβερνητικών στελεχών, ενώ η κάθε κωλυσιεργία ή αστοχία θα επέφερε τις ανάλογες συστάσεις από τον συντονιστή Ακη Σκέρτσο.

Σήμερα, ενάμιση χρόνο αργότερα και αφού, κατά κοινή ομολογία, το σύστημα που εμπνεύστηκε παρουσιάζει τεράστιες δυσλειτουργίες και αστοχίες, ουδείς γνωρίζει πλέον τη μοίρα αυτού του μεγαλόπνοου σχεδίου.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι, ως συντονιστής της κυβέρνησης και υπόλογος στον πρωθυπουργό, έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για τα φαινόμενα ασυνεννοησίας μεταξύ των συναρμόδιων -όσον αφορά την προστασία από την πανδημίαυπουργείων για σοβαρά ζητήματα που προέκυψαν και εξέθεσαν επανειλημμένως την κυβέρνηση. Για παράδειγμα, η αστοχία με τις μάσκες στα σχολεία, όπου τρία υπουργεία βρέθηκαν στο στόχαστρο των ΜΜΕ, οι καθυστερήσεις στο κομμάτι της ενίσχυσης των αστικών μεταφορών για την αποφυγή του συνωστισμού των πολιτών και σε έναν βαθμό η ελλιπής προετοιμασία των ΜΕΘ σε ορισμένα νοσοκομεία – αν και το σχετικό πλάνο είχε τρέξει πολλούς μήνες πριν, εν αναμονή του δεύτερου κύματος. Ολα αυτά χωρίς να συνυπολογίζονται οι στρατηγικές αποκλίσεις από το κυβερνητικό έργο. Κάπως έτσι οι περιβόητοι μπλε φάκελοι με τα κουτάκια και τις οδηγίες προς τους κυβερνώντες κινδυνεύουν να πιάσουν αράχνες στα υπουργικά συρτάρια.

Δεν είναι, εξάλλου, τυχαίο πως στο ευρύ κοινό ο Ακης Σκέρτσος έγινε περισσότερο γνωστός λόγω εκείνης της ατυχούς, όσο και αχρείαστης, παρέμβασής του αναφορικά με την εισήγηση και τη συναισθηματική φόρτιση της εισαγγελέως στην υπόθεση της Ελένης Τοπαλούδη. Τότε, εκφράζοντας τη διαφωνία του για τον τόνο της εισαγγελικής λειτουργού, δημιούργησε μίνι κυβερνητική κρίση, αφού, δεδομένου του γεγονότος ότι πρόκειται για έναν στενό συνεργάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος κατοικοεδρεύει στο Μέγαρο Μαξίμου, η αντιπολίτευση άδραξε την ευκαιρία και θυμήθηκε την αρχή της διάκρισης των εξουσιών.

Mε βάση τα παραπάνω, κάθε άλλο παρά εντύπωση προκαλούν οι πληροφορίες περί εισηγήσεων προς την πλευρά του πρωθυπουργού είτε για αντικατάσταση του κατωτέρου των προσδοκιών υφυπουργού είτε για πλήρη κατάργηση του μοντέλου του «συντονιστή», ανεξαρτήτως της εξέλιξης ή μη ενός δομικού ανασχηματισμού.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Παραπολιτικά το Σάββατο 31 Οκτωβρίου